2 Nisan 2013 Salı

"Âkil" ve "Âkıl" insanlar



Bu sabah radyo dinlerken bir kez daha aklıma takıldı, değinmek  istedim. Aslında pek çok kez televizyonda sevdiğimiz spikerlerin ağzından duyduğumuz;  yine gazetelerde  yazılarını keyifle okuduğumuz yazarlarında düştüğü ufak; ama önemli bir dil hatası. En çok da Ece’de gözüme batıyor, sevdiğim bir kalem Ece Temelkuran. Hemcinsi olarak hayranlık duyuyorum kendisine. Arapça eğitimi almış, Tunus’ta yaşayan biri olarak düşmemesi gereken bir hata.
                Nedir benim kendimce bu kadar büyüttüğüm bu kelime hatası peki!  Âkil” ve  “Âkıl” kelimeleri . Arapça’da ism-i fâ’il (etken ortaç), ism-i mef’ûl (edilgen ortaç) olma durumu vardır. Bu da kelimenin kökenini incelememizi gerektirir. Âkil kelimesi ekele (yemek) fiilinden, (yani ism-i fâ’ilden ) gelip; “yiyen” anlamı taşırken, ‘âkıl kelimesi (âkl’dan gelir, ism-i fâ’il) akıllı demektir.
            Basit gibi duran; ama söylendiğinde anlam kargaşasına neden olacak bir dil hatası. “Âkil adamlar toplandı!” Zaten biz de ancak yemek yiyen adamlar toplanır, ‘âkıl adamların toplandığı nerede görülmüş!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder